SPEL IN ONTWIKKELING

 

Onbegrip als belemmering


‘Waarom doe je niet mee met gym? Waarom kwam je vanochtend te laat? Waarom mag jij wel een mobiel in de klas? Waarom mag jij altijd naar de wc? Waarom ben je nu ineens te moe? Waarom ben je vaak niet op school? Waarom heb jij een rolstoel als je wel kan lopen?’
Een onzichtbare chronische aandoening in combinatie met wisselende belastbaarheid stuit vaak op onbegrip op school. Vandaar dat wij een spel aan het ontwikkelen zijn om in de klas te spelen.  

Uit de vele reacties die wij ontvangen uit de doelgroep blijkt dat kinderen en ouders vaak niet de chronische aandoening de grootste belemmering is op school, maar het onbegrip. Naast dat ze zich minder begrepen voelen door klasgenoten en leerkrachten, kunnen zij ook minder goed met hun klasgenoten overweg dan kinderen zonder chronische aandoening. Hier spelen allerlei aspecten in mee waaronder; normaal willen zijn, niet opvallen, schaamte, niet betutteld of zielig gevonden willen worden. 

Leerlingen willen gezien worden

"Steeds meer had school twijfels over mijn capaciteiten. Zorgelijk denken nam de overhand van de aanpak op school. De Jeugdarts werd niet om advies gevraagd. Ik vond deze mevrouw heel fijn. Dus dat was jammer. Ik kon niet mezelf zijn op de basisschool, want dan werd ik buitengesloten. Dat willen wij kinderen helemaal niet. We willen kind zijn en net als ieder kind meedoen. We willen erbij horen en normaal worden gevonden en behandeld als ieder kind. Luister naar mij als kind, denk niet voor mij. Probeer open te blijven staan voor mij." Emma, 12 jaar met migraine

Leerlingen met een chronische aandoening willen niet zielig gevonden worden, anders behandeld of buitengesloten worden. Zo blijkt ook uit de volgende punten uit het manifest opgesteld door 110 kinderen met een chronische aandoening:

  1. Aandacht, luisteren en samen optrekken met het kind

    Oprecht luisteren, aandacht krijgen en betrokken worden in het proces is een groot belang voor het kind. Kinderen geven aan dat scholen vaak hun eerste prioriteit hebben liggen bij het huiswerk meegeven en toetsen inhalen. Terwijl dit voor het kind zelf niet de eerste prioriteit hoeft te zijn. Een kind mist vaak de alledaagse dingen; de andere kinderen, samen kletsen in de pauze en dergelijke. Ook wordt vaak ervaren dat scholen niet goed weten hoe ze met ‘de ziekte’ om kunnen gaan. Blijf de kinderen zien als volwaardig en niet als zielig.

  2. Een veilige omgeving creëren op school
    “Dat je niet kan zien dat ik ziek ben, betekent niet dat ik niet ziek ben” - Het is belangrijk om een veilige en vertrouwelijke omgeving te creëren voor het kind in de eigen klas en de school als geheel. Laat tempo, huiswerk en schoolresultaat niet het enige belang zijn. Heb hierbij ook extra aandacht voor het voorkomen van pesten.

Spel ontwikkeling

We ontwikkelen een spel voor de bovenbouw van de basisschool om in de klas te spelen. In het spel staat de beleving en het invoelbaar maken van een beperkte hoeveelheid beschikbare energie en wisselende belastbaarheid voor alle klasgenoten centraal. Het doel van het spel is om je energie zo strategisch mogelijk in te zetten, zodat je kunt doen wat je moet doen én nog energie overhoudt voor leuke dingen tijdens of na schooltijd.

Tijdens het spel ervaren ze vanuit het kinderleven gegrepen uitdagingen. Zoals bijvoorbeeld plotseling toeslaande vermoeidheid, pijn, niet goed kunnen zien, beperkte concentratie of moeizaam kunnen bewegen, buitengesloten voelen, zielig gevonden worden, betutteld worden enz.. Daarnaast wordt er een gokelement toegevoegd in de vorm van kanskaarten die positief of negatief uit kunnen vallen. Het spel heeft ook reflectiekaarten die samen beantwoord worden.

Het spel kan straks aangevraagd of gedownload worden vanaf onze website door een leerling, ouder of school. Door de leerling kan het ingezet worden in combinatie of in plaats van een spreekbeurt.

Nieuwgierig? Geïnteresseerd? Stuur ons een berichtje.

Dankbaar dat Stichting Kinderpostzegels dit mogelijk maakt.